Küçük çocuklarla vakit geçirmek çok keyiflide olsa zaman zaman çok da sıkılıyoruz.
işte o zaman önlüklerimizi takıp,başlıyoruz hamur yoğurmaya,
döküyoruz bir sepet dolusu kalıpları masaya,
seç,beğen,şekil çıkar,tepsiye diz mırıldanmaları eşliğinde pişene kadar minik bir bekçimiz oluyor fırının önünde...
yanına iki fincan kahve ile anne oğul mutluluğu kokluyoruz önce...
sonra tadına varıyoruz...
mutluluk içimize doluyor.mmm lar eşliğinde...
bu güzel mutluluğun tarifi
Anne Kaz'da.
Yerin ben onun küçük parmaklarını..
YanıtlaSilBenim kızda pek bir meraklı o da hiç duramaz hemen yardım edeyim diye tırmanır yanıma...
Kurabiyede nefis görünüyor emeklerine sağlık canım.
ne harikka!
YanıtlaSilçok sıcak,neşeli,mutlu bir annesiniz,
yaptıklarınız ve siz...
bir gün bende sizin gibi olmak isterim desem,
hep bakıyorum yaptıklarınıza,
siz hep burda olun yaptıklarınızla
ay yerim ben o minicik elleri masallah nede buyumuş ben hala görücem :((
YanıtlaSilellerinize saglik o minik elleriniz dert görmesin sevgiler
YanıtlaSilwuuu süper bişeye benzio yaf:S:D
YanıtlaSilaman aman ben hiç böyle güzel blog fotorafı gormedım. harıka walla ..Portakala ulaşmaya calısam mınık adam
YanıtlaSilkurabıyeler cok sırın
Eline de pek yakışmış minik prensin maşAllah :)
YanıtlaSilÇok şirin olmuş kurabiyeler,ellerine sağlık paşanın :)
Afiyet,şifa olsun inşAllah..
Sevgilerimle..